Keramische tegels van 2 cm zijn prachtig, maar ze zijn ook stug en breekgevoelig als de ondergrond niet klopt. De manier waarop je ze legt, bepaalt of je terras jarenlang vlak en stabiel blijft. Er zijn grofweg drie methodes. Welke past bij jou?
1. Op split (splitbed)
De meest gekozen methode voor tuinterrassen. Je legt de tegels op een laagje brekerzand of fijne split, boven op een goed verdichte fundering van menggranulaat. Deze methode is relatief eenvoudig, waterdoorlatend en je kunt een tegel later nog opnemen. Belangrijk is dat de fundering echt goed verdicht en vlak is, anders gaan tegels na verloop van tijd verzakken.
2. Op tegeldragers
Op een harde, vlakke ondergrond (zoals een betonvloer of een dakterras) kun je keramische tegels op verstelbare tegeldragers leggen. De dragers vang je hoogteverschillen mee op en water loopt er onderdoor weg. Ideaal voor dakterrassen en balkons, en de tegels liggen los, dus je komt er makkelijk onder. Nadeel: het voelt iets minder massief en je hebt een stabiele, dragende ondergrond nodig.
3. Volledig verlijmen op beton
De stevigste methode: je stort een betonnen fundering en verlijmt de tegels vol en zat met flexibele tegellijm. Dit is de enige manier waarop een keramische tegel van 2 cm ook een lichte belasting van een auto aankan. De methode is bewerkelijker en duurder, en een tegel eruit halen is lastig. Verlijmen kies je als je maximale stevigheid wilt of als er af en toe met een voertuig overheen moet.
Kort samengevat
- Op split: makkelijk, waterdoorlatend, prima voor de meeste tuinterrassen.
- Op tegeldragers: ideaal voor dakterras/balkon met vlakke ondergrond.
- Verlijmd op beton: het stevigst, nodig bij zware belasting.
Zoek je juist een tegel die je net zo makkelijk legt als een betontegel én die keramiek uitstraalt? Kijk dan eens naar keramiek op een betondrager (GeoCeramica), die leg je gewoon in split zonder te verlijmen.
